Lange Nieuwstraat 53

Op 31 mei 1641 koopt de katholieke advocaat Pieter Vuistingh ‘twee cameren met een erffgen daer-aen behorend’ aan de westzijde van de Lange Nieuwstraat. Aan de achterzijde grenst het ‘erffgen’ aan een groot erf achter de Dorstige Hartsteeg, dat reeds in het bezit was van deze Pieter Vuistingh. Of hij de aankoop deed met een vooropgezet doel is niet met zekerheid te zeggen, maar lijkt wel aannemelijk. Enige jaren later wordt namelijk een schuilkerk verplaatst van de Eligensteeg bij de Nieuwegracht naar het bovengenoemd perceel aan de Dorstige Hartsteeg.

De indeling van nummer 53 is gecompliceerd: enige fantasie is nodig om een pastorie in het huis te herkennen. Direct na de ingang is er een ruimte die een vestibule zou kunnen zijn geweest, waarin de aanbeller (pet in de hand) even moest wachten alvorens de pastoor hem kon ontvangen. In deze ruimte kwam vroeger de trap uit naar de bovenverdiepingen.

Links is de voorkamer . Vanuit de vestibule komt men door een dubbele deur in een brede centrale gang die op de binnenplaats uitkomt en dus vroeger naar de kerk voerde. Rechts in de muur van deze gang is een vrij grote nis, met een gotische boog en omranding bekroond, waarin een beeld zal hebben gestaan. Links in de gang kan men met een trapje naar boven naar de grote zitkamer en met de trap naar beneden naar de grote keuken op souterrainniveau en naar de kelders.

Rond 1970 worden de pilaren op de binnenplaats (her)ontdekt en ternauwernood voor sloop behoed.

De bebouwing rond de binnenplaats en vooral de constructie met de pilaren worden zo uniek en waardevol geacht dat het UMF besluit het huis aan te kopen. Bij deze aankoop, in 1974, zijn er alleen financiële middelen om de bebouwing rond de binnenplaats te restaureren. De bebouwing bestaat uit een klein huis aan de Dorstige Hartsteeg (21), waarin sindsdien het kantoor van het UMF is gevestigd, en een klein huis (21A), niet vanuit een straat bereikbaar, dat gebruikt wordt door de onderhoudsdienst van het UMF. Lange Nieuwstraat 53 en 53bis, die beiden al verhuurd waren bij de aankoop door het UMF, kregen wel een opknapbeurt, maar konden vanwege de kosten pas in 1995 gedeeltelijk worden gerestaureerd. Door de continue bewoning is het benedenhuis nogal uitgewoond.

In 2007 is de restauratie van het hele complex ter hand genomen. Dorstige Hartsteeg 21 is weer een woonhuis geworden, waarbij het deel uit de schuilkerk nu keuken is. Nummer 21 A is opnieuw ontsloten via de Lange Nieuwstraat en als huis in ere hersteld. Aan de Lange Nieuwstraat zij twee appartementen gerealiseerd. Het UMF heeft ervoor gekozen op een meer herkenbare plek in de stad haar kantoor te openen op de begane grond de Lange Nieuwstraat.

Klik hier voor meer informatie.